Ja hoor! Eindelijk! Ik ben onderweg! Kon gisteren om 5 uur eindelijk m'n auto ophalen. Nadat ik getankt had op weg gegaan. Wel een beetje wantrouwend, want had zelf nog niet in de auto gereden en wist dus absoluut niet of ie een beetje ok zou zijn. En dat proefritje met die verkoper had ook maar 2 min geduurd. De angst sloeg een beetje toe toen ik al snel de temperatuurmeter omhoog zag vliegen. Maar goed dat lag achteraf gelukkig alleen aan het feit dat door de drukke middag spits ik niet vooruit te branden was en alles dus wat sneller warm werd. Na een uur was ik eindelijk de stad uit.WAUW!!! Wat was het fantastisch om weer door de natuur te rijden. Het links rijden ging eigenlijk vanzelf en aan de soms wat schokkende versnellingsbak (het is een automaat) ben ik ondertussen ook al gewend. Die heeft soms een beetje moeite met terugschakelen bij lage toeren al ik ineens een heuvel op moet.
Na ongeveer 1,5 rijden nadat ik eenmaal uit de stad was begon het het pas echt. Het leek wel of er een knop omgezet werd en ik in een nieuwe wereld terecht was gekomen. Wat een fantastische natuur. Zo groen! Heuvels, valleien, schapen, koeien, paarden, herten, lammetjes.... Echt fantastisch! Had echt de neiging om elke 5 min te stoppen voor foto's. Maar wilde zoveel mogelijk kilometers met daglicht maken. De mooie plaatjes houden jullie dus nog te goed.Moest dit toch met de wereld delen en heb onderweg m'n zus en natuurlijk Lil gebeld. Ondertussen begon het langzaam te schemeren wat voor prachtige uitzichten zorgde. En wat een ruimte overal. Het was lang geleden dat ik 20 min flink doorreed zonder een huis o.i.d. tegen te komen.
Maar het bestaat blijkbaar (gelukkig) nog echt.Nadat ik een lifter ergens afgezet had kwam ik rond 9 uur bij Rhys in Taupo aan. Voor de mensen die nog nooit van Rhys gehoorde hebben: Rhys is een maatje uit NZ die jarenlang zomers op Texel gewoond en gewerkt heeft. De laatste keer dat i hem gezien heb was in 2004. Alweer een poosje terug dus. Even m'n spullen gedropt en zijn huisgenoten gedag gezegd en toen samen met hem en wat andere lui de kroeg in gegaan.
M'n eerste NZ biertje smaakten prima en het was vooral erg leuk om met Rhys bij te praten en herinneringen op te halen. Wat ook erg leuk is om te zien hoe de backpacker industrie werkt hier. Op dinsdag komt de kiwibus in Taupo aan. Dit is een bus, speciaal voor backpackers die langs allerlei plekjes en activiteiten gaat. En Taupo staat bekend als de plek waar je een tandemsprong moet maken, dus de kroeg stond vol met lui die die dag gesprongen hadden maar dus ook 's avonds vermaakt moeten worden. Er stond een of andere maffe quiz op het programma en iedereen ging uit z'n dak. Ik voelde me wederom erg oud... want zo bijzonder
vond ik het allemaal niet.Wat wel bijzonder was, was het enthousiasme van een collega van Rhys die vertelde wat voor moois ik op mijn weg naar Queenstown en in queenstown zelf tegen ga komen. Blijkbaar is wat ik tot nu toe gezien heb nog niks... Hijzelf was 11 jaar geleden naar NZ te komen om een half jaar rond te trekken, maar vond het zo mooi hier dat ie er nog steeds is. Geen zorgen hoor mensen, ik kom wel gewoon terug. Heb daar een veel te goeie reden voor....
Rhys was zo gastvrij z'n kamer aan mij ter beschikking te stellen. En had hij meteen een geldig excuus om bij z'n vriendin te blijven slapen. Heerlijk om eindelijk weer in een normaal bed te slapen. Vanuit dit bed typ ik nu ook dit bericht. Zometeen op pad. Ben benieuwd wat voor moois de wereld vandaag voor me in petto heeft...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten