De letter E....

De letter E in het woord BASE staat voor Earth. Base jumpen is het springen met je parachute van vaste objecten. Afhankelijk van de hoogte e de ruimte die je hebt maak je wel of geen vrije val maar in ieder geval zweef je altijd aan je parachute naar beneden. Het is altijd een droom van mij geweest om ooit na een mooie wandeling in de natuur van een rots af te springen. Nadat ik ooit al van een paar gebouwen, een hoogspanningsmast en hoge hijskranen heb gesprongen was gisteren eindelijk het moment daar. Ik kreeg de kans om van een rots af te springen. Een jarenlange droom komt in vervulling...

5.45 uur.
De wekker gaat, maar dat is absoluut niet nodig want ik lig al de nodige tijd klaar wakker in bed met zenuwachtige kriebels in mijn buik.

6.30 uur.
Ik ontmoet mijn 2 collegas bij het verzamelpunt. Het is nog pik donker. Miljoenen sterren boven ons hoofd maken de lucht onberschrijfelijk mooi. Het is nog te donker om aan onze tocht te beginnen.

06.45 uur.
We beginnen met lopen. Het eerste stuk is redelijk vlak en kunnen we dus in het donker doen. Doordat het nog donker is zien we niet alle begroeiing op tijd en al snel heb ik een doorn in mijn neus zodat het eerste bloed al vloeit.

Ondertussen wordt het langzaam licht. De zon is weliswaar nog achter de bergen, maar de hemel begint al te kleuren. We kunnen aan het steile stuk beginnen. Al snel wordt me duidelijk dat dit een andere wandeltocht is dan normaal. Uiteraard is er geen vaste route en we improviseren ons een weg naar boven. Varens, bosjes, speargrass (vlijmscherp soort van hard gras), rotsen.. wekomen van alles tegen. Ons doorzettings vermogen wordt op de proef gesteld als het blijkt dat we een stuk verkeerd zijn gegaan en nu door extra taaie begroeiing en extra steile hellingen omhoog moeten. Als snel zitten we onder de krassen van allerlei stekels. Dit is echt outdoor!

Van tijd tot tijd nemen we pauze voor wat water en overleg. Het is de vraag of de sprong door kan gaan aangezien het redelijk waait. En wind wil je niet als je vlak langs een rotswand naar beneden springt en je parachute opent.

We besluiten door te gaan en banen ons verder een weg naar boven. We moeten een rivier oversteken en de glibberige keien zorgen ervoor dat ik met 1 voet in het water beland. Gelukkig zijn m'n schoenen waterdicht en kan ik met droge voeten verder.

Ondertussen wordt het echt steil en van tijd tot tijd moeten we ons zelfs optrekken aan takken en rotsen om omhoog te kunnen.

10.00 uur
Eindelijk! We zijn op het afspringpunt aangekomen. Wauw. Wat mooi! Wat een fantastische beloning na ruim 3 uur hard core klimmen en klauteren. Precies op dat moment komt de zon boven de berg uit. Magisch! En gelukkig blijkt er op ons afspringpunt nauwelijks wind te staan dus de sprong kan door gaan.

Ondanks dat het 7 jaar geleden is sinds ik voor het laatst een basejump gemaakt hebt valt de spanning erg mee. Ik ben voornamelijk opgewonden en wil zo snel mogelijk springen. Mijn droom staat op het punt uit te komen.

Na een korte rust pauze, materiaal check en elkaar de hand geschud te hebben is het zover...

Ik neem een aanloop en spring de diepte in. Ik zie de rots wand achter me versnellen en voel en hoor de wind steeds sneller. Als het ik het richeltje waar ik voorbij moet zijn voordat ik kan openen langs zie komen open ik mijn parachute. Compleet uit m'n bol zweef ik rustig tussen de bergen naar beneden. Wat een fantatsische sprong. Na de landing wacht ik op m'n collegas en feliciteren we elkaar.

Eve later op de dropzone worden we door de andere collegas ook gefeliciteerd. En dan dan roept de plicht en ga ik omhoog met een tandem alsof er niks gebeurd is.
Gelukkig wordt het slecht weer aangezien ik lichamelijk gesloopt ben. We spreken in het dorp af voor een wel verdiend biertje na deze fabtastische dag.

Met een beetje geluk kan ik hier voordat ik vertrek ook nog van een brug springen zodat ik alle 4 verschillende object soorten heb gehad. Ik houd jullie op de hoogte...

Van alles wat...

De afgelopen weken een aantal mooie, bijzondere en leuke momenten mee gemaakt.

Op een bepaalde ochtend hadden we erg lage bewolking. Maar toch konden we springen... Stel je voor. Een compleet witte deken met alleen wat bergtoppen er doorheen. Magisch... De foto's spreken voor zich.
Ook ben ik op een slecht weer middag met wat collega's gaan lugen. Lugen is met kleine skeltertjes een baan af scheuren. Daarna weer met de stoeltjeslift omhoog voor een nieuwe race. Hilarisch! Zeker toen het begon te regenen.

Ook nog een bijzonder tandemsprong gemaakt. Mijn passagier was een cameraman die voor een promotiefilm wat speciale beelden moest hebben. Met zijn niet echt kleine camera zijn we het vliegtuig uit gegaan.

Doei...

Afgelopen zondag had ik mijn afscheidsfeestje. Ja zo snel gaat het ineens... Samen met 2 amerikaanse collega's dit feest georganiseerd. Het thema was dan ook Amerika-Nederland...
Iedereen had erg veel moeite gedaan voor een passend outfit. Ik kon natuurlijk niet maken om als iets Amerikaans te gaan. Maar aangezien ze hier geen klompen ed. hebben moest ik toch iets nederlands verzinnen. Uiteindelijk kwam ik een mooi leeuwen pak tegen. Toch nog een beetje nationale trots dus... Het was echt te bizar wat er uit de kast gehaald werd voor een spectaculaire verschijning. Er was zelfs een complete auto verbouwd. Erg gezellige avond gehad met een hoop hilarische momenten.

Vriendjes...

Het is alweer even geleden, maar wil toch even de fantastische dagen met mijn lieve vrienden uit Nederland beschrijven. Na een bliksembezoek van Tjalle en Leonie een maand geleden, kwamen ze hun belofte na terug te komen. Dit keer met een andere goede vriend van mij. Roberto. In 2004 heb ik hem ontmoet op Texel waar hij 1 van mij AFF leerlingen was. Met sommige mensen heb je een klik en blijf je zien, ook buiten het springen en Roberto is gelukkig 1 van die mensen. Het was dan ook te gek dat ze met z'n 3-en in hun mega kamper hier in Queenstown aankwamen. Vol goede moed nodigde ik ze uit om bij mij te koken en te eten. Helaas gooide m'n dronken huisgenoot roet in het eten en zijn we gezellig in de kamper gaan zitten. Nadat ze daarna 2 dagen naar Milford Sound zijn geweest kwamen ze opnieuw naar QT. Tjalle kon z'n springkriebels niet onderdrukken en heeft net als Roberto wat sprongen hier gemaakt. De laatste vlucht van de dag eindelijk een tandem met Leonie gemaakt. Op Texel is het er nooit van gekomen, dus dan maar naar de andere kant van de wereld.. Tjalle heeft gevideod en Roberto mee gesprongen.
Na een heerlijke traktatie van Roberto die ons mee uit eten nam zat het fantastische bezoek er weer op. Maar zeker een van de hoogtepunten (sociaal gezien) van mijn tijd hier in Queenstown...

Korte update

Dr is weer een hoop gebeurt en een hoop te melden. Maar dat gaat nu even niet lukken. In het kort: Het is weer zomer. Fantastische tijd met een meerdaags bezoek van Tjalle, Leonie en Roberto. Was echt zooo geweldig. En druk aan het werk. Nog 2 weekjes. Daarna fijn op reis. Uitgebreid verslag en foto's volgen zsm.

Winter

Goed nieuws! Griep en verkoudheid zijn voorbij en ik slaap ook weer goed. En heb nu ook alle tijd om veel te slapen aangezien het hier herfst/winter is. De bergen zijn witter van de sneeuw dan toen ik hier aan kwam, de wolken kun je bijna aanraken zo laag en de snijdende wind voelt ijskoud aan. Niet normaal wat voor extreem (koud) weer ik op dit moment heb. Op de grond is het een graad of 5 a 6, wil niet weten hoe koud het boven is... Heb meer snowboard kriebels dan springkriebels nu. Helaas zal snowboarden er net niet inzitten terwijl ik hier ben, al doet het weer nu anders vermoeden.

Ben dus een paar dagen vrij nu. Helaas regent het veel, dus lekker wandelen o.i.d. zit er niet echt in. Ben dus heerlijk aan het lezen en chillen. Als het goed is wordt het overmorgen weer beter en zaterdag houden ze gewoon weer 22 graden. Raar land...

Ziek

Helaas heb ik een griep/verkoudheid te pakken. Dit, in combinatie met een paar nachten slecht slapen, zorgt voor een niet al te sterk gestel. Als we werken ben ik wel gewoon van de partij, maar zeker de vluchten naar 15.000 ft. zijn een pijnlijke beleving. Maar goed, we zijn wel wat gewend, dus zetten we gewoon door. Vandaag nog een paar uurtjes gaan groundlaunchen (tis slecht weer), maar de wind en regen maakten het er niet beter op. Nu een chill avondje en na een hopelijk wat beter nachtrust er morgen weer tegen aan...