JIPPIEEEEEEEEE!!!!!

Beter wakker worden als dit bestaat niet....



YES!!! M'n allerliefste komt hierheen! Het is nu officieel!!!! Wat een feest! Mij kerst kan niet meer stuk en vanaf 29 maart m'n trip hier in NZ ook niet!!!!

Lost.... and found!

Afgelopen maandag. Na een wat langere skype sessie met Lil kom ik aan de late kant en dus gehaast op m'n werk. En natuurlijk zat ik in de eerste load. Snel m'n spullen aan de kant en de lucht in. Daarna wat meer tijd aangezien we maar 1 vliegtuig hadden die dag. Dus tussen de sprongen door nog even een aantal keer heerlijk gebeld en lekker in de zon zitten chillen. Uiteindelijk om half 8 s avonds pas klaar, maar vol energie en in een opperbeste stemming tijd om naar huis te gaan. Maar toen... Kon m'n sleutels nergens vinden. Na 1 relaxed rondje zoeken, 1 minder relaxed rondje zoeken en nog 20.000 gestreste rondjes zoeken nog steeds geen sleutels. Nee, ze zaten niet in het contact zoals ik op Texel gewent ben. Ook niet in m'n broekzak, niet in m'n kasje, niet in m'n tas, niet in de kantine, ook door niemand op het manifest gelegd...

STRESS!!!!

Met een collega naar huis gereden en bij de buren een slotenmaker gebeld om m'n slot van m'n huis open te maken, want een raam ingooien is ook zo wat. Na ruim een half uur kwam deze beste mijnheer eindelijk opdagen. En dat was maar goed ook. Want ik was ondertussen helemaal bevroren in m'n korte broek en t-shirtje buiten in de schaduw en in de wind.
Binnen 20 seconde (en 80 dollar lichter) was het slot open en kon ik naar binnen om te ontdooien.

Volgende ochtend weer met een collega meegereden en na nog 2 rondjes zoeken de slotenmaker weer gebeld omdat ik een nieuwe autosleutel moets hebben. Gelukkig was ie in de buurt en tot mijn grote vreugde kon hij dezelfde dag een nieuwe sleutel leveren. Heb er maar meteen 2 besteld. Al m'n collega's waren net als ik ervan overtuigd dat de sleutels ergens moesten zijn.

Woensdagochtend leg ik mijn verse sleutels in mijn kasje en ze glipten onder een riggeltje onder het deurtje. Heee dacht ik... Het zal toch niet... heb m'n kastje toch echt 4 keer doorzocht... En ja hoor, daar waren ze dan... stiekem onder het riggeltje weg geglipt... Gelukkig is het mysterie opgelost. En met 2 sets sleutels ben ik voorbereid op....

Witte kerst...?

Nee, geen witte kerst hier natuurlijk. Al scheelde het niet veel. Vorige week zaterdag regende het de hele dag. Maar aangezien het erg koud was (5 gr.) hier in Queenstown, sneeuwde het in de bergen. Dus toen ik zondag naar m'n werk reed zag ik prachtig besneeuwde bergtoppen. Hoe mooi. Elke vlucht was dan ook een waar genot en kreeg geen genoeg van het prachtige uitzicht. De volgende dag was het gewoon weer 23 graden en was de sneeuw (helaas) weer zo verdwenen. Een heerlijke week gehad met erg mooi en warm weer. We hebben een paar keer 26 graden gehad. Eindelijk lekker door kunnen springen zodat we toch nog een aardige springmaand hebben. Hoop zo rond de 140 a 150 sprongen te eindien voor deze maand. Eerste kerstdag zijn we dicht en is het tijd om te feesten. @de kerstdag beloofd enorm druk te worden bij goed weer. Misschien wel 170-180 tandems... We shall see. Eerst maar even kerst vieren. Ben absoluut niet in de kerststemming, maar daar ben ik eigenlijk wel blij om aangezien ik anders mijn lieve vriendinnetje en andere fijne mensen en familie om me heen nog harder dan dat ik al doe...

Fijne kerst allemaal!

Ground launchen..

De volgende dag hoefde er helaas niet gewerkt worden. Harde wind was de oorzaak dat we niet aan de bak konden. Ik werd gebeld door een collega of ik mee wilde gaan ground launchen... Dat wilde ik wel. Voor de mensen die niet weten wat dat is: met ground launchen laat je je aan een parachute een berg afzweven. Vlak boven de grond vlieg je je parachute de helling af.

Helaas waaide het ook voor groundlanchen te hard en dus belandde ik al snel met wat collega's heerlijk in de zon op het terras. Na een tijdje (en een paar biertjes) leek de wind wat afgenomen te zijn.

Poging 2 dus.

Genietend van een fantastisch uitzicht boven op de berg kwamen we tot de conclusie dat het toch nog serieus waaide. 1 van de mannen heeft een poging gewaagd en kwam met zijn kleine parachute op het eind toch niet tegen de wind in. Voor mij was dat een duidelijk signaal dat ik m'n eerste ground launch poging uit ging stellen.

Wordt vervolgd...

Santa Claus is coming...

Het kerstfeest zit erop. En dat was een prima feestje... We moesten rond 6 uur verzamelen bij een cafe en werden daarna met bussen meegenomen. De busschauffeurs hadden de opdracht gekregen om creatief te rijden zodat niemand wist waar we heen gingen. Erg grappig om terwijl je de ene kant op rijdt, een bus met collega's de andere kant op te zien rijden. Uiteindelijk kwamen we bij een wijngaard/proeverij aan. Snel een borrel, want we moesten met een soort laserbuks op schijfjes schieten die afgeschoten werden. Soort kleiduiven schieten zonder echte munitie zullen we maar zeggen. Hoewel ik normaal echt waardeloos ben met dat soort dingen schoot ik de sterren van de hemel met 25 treffers van de 30 kansen...

Daarna werden de secret santa cadeaus uitgedeeld. Ik had Alex, een braziliaan getrokken en had een zwmbad, zwembandjes en een zwembrilletje voor 'm gescoord. Wilde iets grappigs voor 'm kopen wat toch nog een beetje bruikbaar was. En aangezien hij een dochtertje van 8 maanden heeft komt zo'n poedelbadje toch best van pas. Ik kreeg zelf echt een waanzinnig cadeau. Iemand had een T-shirt voor mij gemaakt in de huisstijl van NZone "The Ultimate Jump" Mijn shirt staat Hans "The Ultimate Yump" blijkbaar praat ik met een aardig accent hier...

Daarna heerlijk gegeten, heel veel gedronken, gezongen, gedanst... Kortom een prima geslaagd feestje. Daarna nog even het dorp ingegaan en toen naar huis, er zou namelijk de volgende dag weer gewerkt moeten worden...

Life goes on...

Aangezien de regen met bakken uit de hemel komt heb ik eindelijk weer eens tijd voor een berichtje.

Het gaat nog steeds fantastisch hier. Het werk wordt steeds leuker, m'n collega's steeds socialer, en het leven in NZ bevalt me prima. Moet even goed nadenken wat er allemaal gebeurd is de afgelopen week...

Heb voornamelijk gewerkt. In principe gelden hier dezelfde werkregels als thuis. Als het springweer is wordt je op je werk verwacht. Dus geen (vaste) vrije dagen o.i.d. Nou lijkt het weer hier erg op Nederland, dus zeker in deze tijd van het jaar ben ik geregeld vrij. Maar goed. Als het baggerweer is ga je ook niet echt de hort op... Op zich zou je denken dat je met 20 man spring staff makkelijk vrij zou kunnen nemen, maar de praktijk blijkt dat als we met 2 vliegtuigen vliegen je al die mensen hard nodig hebt. Per vlucht zitten er 5 a 6 mensen staff in. Dat betekent om de boel draaiende te houden je tussen de 20 en 24 mensen nodig hebt. Dus niks staff te veel. Met 1 vleigtuig is het een ander verhaal. Dan zit je gewoon een hele poos te wachten tot je weer aan de beurt bent...

Buiten het springen ben ik zowaar aan het sporten. Ja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit... :P Ik heb sinds 1,5 week een abonnement op het zwembad. Ik ga zo'n 5 a 6 keer per week een half uur zwemmen. Meestal na m'n werk, aangezien ik er toch langs kom op de terug weg. Op vrije dagen moet ik mezelf iets meer moed inpraten, maar tot nu toe gaat het prima.

Ondertussen ook eindelijk eens op stap geweest in het bruisende Queenstown. Met wat collega's zijn we een avondje los gegaan hier. Helaas weer tot de conclusie gekomen dat ik toch echt niet meer de jongste ben. hahaha. Heeft ook z'n voordelen hoor. De bronstige backpackers jacht gaat heerlijk aan me voorbij en het is super grappig om te zien hoe iedereen (tenminste, de bronstige backpackers) zich uitslooft om bij de ander sexe indruk te maken terwijl ze tegelijkertijd proberen zo snel mogelijk dronken te worden... Ik word blijkbaar echt oud....

Morgen hebben we kerstfeest van het bedrijf. Dus de cadeautjes zijn gekocht, evenals m'n nette kleren. Ze hebben als dress thema evening/cocktail. Lekker handig aangezien de meesten van ons hier tijdelijk zijn en dus niet hun nette pak heeft meegenomen. Maar goed. Een nette broek met een wit overhemd moet toch voldoende zijn. Vooral m'n gympen zullen het er erg goed onder doen... ;) Foto's volgen uiteraard nog...

Verder weinig nieuws onder de zon. (of regen in dit geval...)

Laters....

Update... (Eindelijk)

Hallo allemaal. Daar ben ik weer even. Het heeft even geduurd, maar eindelijk weer even een weblog update.

Ik ben ondertussen aardig gesetteled hier en heb een redelijk gestructureerd leven. Op wat slecht weer dagen na ben ik iedere dag aan het werk en dat bevalt me prima. Ik ga fluitend naar m'n werk en rijd ook weer fluitend terug. Da's een goed teken dus.

Ik heb een super fijne en professionele werkplek en leuke collega's. We zijn echt een team en iedereen doet ook erg z'n best voor elkaar. Heerlijk om daar deel van uit te mogen maken.

De dropzone is super georganiseerd en alles staat in teken van de klant. Overal is over nagedacht en als je eenmaal het systeem door hebt is werken hier echt fantastisch.

Ik ben ondertussen ook lekker aan het tandemen en maak gem. 8 a 10 sprongen per dag. Soms ben je vroeg klaar, soms laat, maar het gaat erg relaxed hier.

Sociaal gezien gaat het ook prima. Heb ondertussen een paar collega's, etc. met wie ik wat intensiever om ga. Natuurlijk Marius, m'n zuid afrikaanse maatje en zijn vriendin. Maar ook Volker, een leuke Duitser. (Ja, ze bestaan blijkbaar toch...) en Kras, een Tjech en een van de full time springers hier.

's Avonds ben ik tot nu toe nog aardig braaf geweest. Wel een avondje bioscoop en een keer een biertje na het werk, maar nog geen stapavonden etc. Maar dat hoeft ook niet. heb het gewoon prima naar m'n zin hier en de zomer moet nog beginnen en die blijkt erg gezellig te zijn hier....

Gisteren waren Tjarda en Mark op bezoek. 2 vrienden die samen met hun zoontje Zilver van 2 een maand door NZ aan het trekken zijn. Ze hebben echt een fucking grote camper waarmee ze op de DZ aankwamen. Echt super tof om ze te zien en eindelijk hun zoontje te ontmoeten. Aangezien ik druk was zijn ze een plekje voor hun camper gaan zoeken en ben ik daar 's avonds heen gegaan. Super gezellig. Heerlijke herinneringen en ervaringen uitgewisseld en onder het genot van een paar Coronatjes vloog de avond echt om. Helaas hebben ze nog maar een week in NZ en zijn dus vandaag weer verder gegaan.

Vandaag een heerlijke dag op de DZ gehad. Lekker druk. Denk zo rond de 120 tandems ofzo. Het was in tegenstelling tot de voorgaande dagen heerlijk rustig weer. Geen turbulentie, geen harde winden op hoogte en de temperatuur werd ook steeds beter. 10 heerlijke sprongetjes gemaakt en daarna met een aantal collega's gezellig een biertje gaan drinken. Tis per slot van rekening natuurlijk gewoon weekend... Uiteindelijk was ik rond 8 uur thuis en heb m'n plannen om op stap te gaan overboord gegooid. Ben aardig moe en aangezien de wekker meestal rond 7 uur gaat vind ik het wel prima zo...

Fijn weekend allemaal en tot de volgende update...

Sorry, nog even geduld..

Hallo allemaal. D'r komt snel eeen update aan hoor. Maar be nogal druk geweest de laatste dagen. Vooral met werken, maar ook met andere dingen. Dus nog even geduld. Had een update in de planning vanavond, maar Tjarda en Mark en Zilver, hun zoontje van 2 zijn net aangekomen in Queenstown. Ga dus keihard socializen:)

Tot snel, Hans

Aan het werk...

Zo. De eerste paar werkdagen zitten erop. Hoewel al m'n papieren ed. geregeld zijn zit ik nog op m'n Nieuw Zeelandse tandemrating te wachten. Heb tot nu toe alleen maar video gedaan. Niet erg hoor, tis zo mooi hier en m'n eigen koepel vliegt natuurlijk altijd fijner als een tandem.

Moet wel wennen aan het tempo. Dat ligt namelijk erg laag. Dat verandert nog wel als het straks zomer wordt, maar voorlopig gaat het erg traag. Maar dat geeft niet. Heb sowieso al aardig wat gesprongen dit jaar en op deze manier kan ik heel relaxed aan het systeem hier werken. Het is allemaal niet zo heel anders natuurlijk, maar sommige dingen wel en op deze manier rol ik er vanzelf in.

Zaterdag maar 1 sprong gemaakt. Aangezien we hier tussen de bergen zitten wordt het als het wat harder waait echt mega turbulent. Zo turbulent dat je echt niet met een lekker gevoel aan je chute hangt. Vandaar dat ze hier dan ook stoppen. Een lekker chill middag gehad en 's avonds een leuk feestje bij wat collega's.

Er werkt hier zoveel staff dat er zeer regelmatig wat te doen is. Biertje hier, BBQ-tje daar.. Heb een aantal erg leuke collega's, dus dat zit wel goed.

Ga heel intensief met Marius om. Een Zuid-Afrikaan van 28 jaar. Super leuke gozer en we zijn nu al maatjes. Erg leuk! Hij zorgt goed voor me hier zodat ik hier snel gewend ben aan het systeem. Ook 's avonds heeft ie me al op sleeptouw meegenomen naar wat feestjes enzo. Top!

Vandaag 4 videotjes gedaan. Hoop vanaf morgen ook te kunnen tandemen.

Tot de volgende keer weer...

In the air....

Woendag... Na een winterse dag met wind en regen gisteren (er ligt weer sneeuw in de bergen) Is het vandaag stralend blauw. De dag begint goed met een ontbijtje op het terras terwijl ik gezellig met Lilian en Marjana aan het skypen ben...

Daarna naar de dropzone. Wil eigenlijk vandaag toch wel het een en ander doen om aan de slag te kunnen. Verkeerd gegokt. Het is echt mega druk. Sasa, de gozer die mij op weg moet helpen heeft daar niet zoveel zin in. Dat had ie niet toen het rustig was, maar nu dat het heel druk is gaat het sowieso niet gebeuren. Maar goed, geduld siert de mens...
Ik vermaak me prima met het maken van foto's aangezien het zo mooi is hier en doe een hoop inspiratie op. Deze dropzone is wel zo goed georganiseerd... Niet normaal.

Uiteindelijk kriebelt het toch te erg om op de grond te blijven en is er gelukkig een paatsje vrij voor een fun jump. In m'n eentje naar 15000 ft. is niet echt gezellig, maar ik moet gewoon even de lucht in. Het vliegtuig is echt mega snel op hoogte. Dat beloofd wat.. :)
Heerlijk!!! Gewoon even uitwaaien en voral genieten van de mooie omgeving. Zo bizar mooi hier. Lekker aan m'n chutje vliegen, wat fototjes maken en een heerlijke landing. Zo! Ik kan er weer even tegen aan.

Hopelijk kan ik morgen wel aan de slag. Heb echt zin om gewoon m'n ding te doen hier. Weer lekker bezig zijn, mensen blij maken...

Home sweet home...

Na een bezichtiging op zondagavond van een huis, stond er na m'n medical er nog 1tje op het programma. Met het idee dat ik eigenlijk het huis van zondag zou nemen, ging ik gewoon even langs omdat het afgesproken was. Maar het bleek een prima stek te zijn. Een leuk appartement wat ik deel met een Engelsman van een jaar of 50. Fantastisch uitzicht op het meer en de bergen. Prima slaap kamer incl. logeerbed. Dus als iemand in de buurt is heb ik een plekje....

De rest van het huis is ook prima. Aardige huisgenoot, die van tijd tot tijd een weekje weg is om z'n kinderen te bezoeken. En dan heb ik dus het rijk alleen. Dus ben ondertussen ook al onder de pannen. Heerlijk. Geen gesleep meer van hostel naar hostel. Lekker een eigen bedje...

Deze ouwe man is fit verklaard....

Maandag stond voornamelijk in het teken van m'n medical. Waar je in NL zo'n beetje langs elke dokter kan voor een medische verklaring parachute springen is het hier wel anders. Als tandemmaster heb je een speciale luchtvaart medische verklaring nodig. Tijd om eens grondig doorgelicht te worden.

Het begon met invullen van 5 A4 tjes met vragen en informatie. Het was a snel duidelijk dat je over nee in moest vullen... ;)

Daarna kreeg ik een gehoor test. M'n gehoor is nog extreem goed. En dat ondanks dat ik niet echt lief voor m'n oren ben met het springen en uitgaan etc. Daarna waren m'n ogen aan de beurt. Ook niks nieuws. M'n rechter oog is erg dominant. Kan zelfs zonder lenzen hele kleine lettertjes lezen. M'n linker oog sucks.... Die doet vrij weinig voor mijn zicht. Ook werd er een hartritme filmpje gemaakt, longen test en urine test (ik denk voor drugs en alcohol ofzo).
Oh ja, ben gekrompen en afgevallen...

Nog een praatje met de arts en toen ben ik fit verklaard...

3de Etappe

Zondag ochtend. Lekker vroeg op. Aangezien er in Haast echt niks te beleven viel (kon zaterdag avond niet eens ergens eten) meteen op pad gegaan. Eindpunt Queenstown komt al aardig in zicht. De tocht begon goed met een mooie route dwars door de bergen. Als snel doken er van tijd tot tijd meren op. Lage wolken tussen de bergen maakten het beeld compleet en het was een waar genot lekker te cruizen. Had wat minder haast dan gisteren dus zeker in het begin regelmatig gestopt. Het lukt hier makkelijk om 50 min te rijden zonder een tegenligger tegen te komen. Heerlijk om de weg voor je allen te hebben. Oh. ja. We een keer vol in de remmen gemoeten voor een schaap wat met haar lammetje overstak...

Na onderweg een paar keer gestopt te hebben kwam ik in Wanaka aan. Een klein (wintersport) plaatsje aan een mooi meer. Zowel Rutger als Henk hebben hier gesprongen. Daarna door naar Queenstown. Kwam net buiten Wanaka 2 lifters tegen die ik een uurtje heb mee genomen en nog een uur later na een mooi tocht door rots achtig gebied was ik eindelijk in Queenstown.

Wat een gaaf stadje is dat zeg! Echt een wintersport plaatsje met een druk centrum vol restaurantjes, winkels, barretjes, etc. Een hoop bedrijvigheid op straat. Goeie vibes.
Heb daar een tijdje rond gelopen en ben toen naar m'n aanstaande werkplek gegaan. NZone skydiving. Ze opereren van eeen klein prive vliegveldje ongeveer 15 km buiten queenstown.

Het vliegveldje was moeilijk te vinden, maar uit eindelijk na een oprij laan vol schapen was ik er eindelijk. Een erg mooi en modern bedrijf. Heel, heel veel personeel. Heb dus nog even moeite met namen bij gezichten enz. Ik werd er al verwacht dus een aantal mensen kwamen al naar me toe om zich voor te stellen. De ene heel hartelijk en gastvrij, de ander wat meer de kat uit de boom kijkend...

Na een paar uur daar ook weer weg gegaan, aangezien ik zonder NZ medische verklaring toch niks kan doen daar. Toen naar een hostel. M'n laatste voorlopig!!!!

2de etappe...

Zaterdagochtend. Ik word wakker door de stort regen. Na het ontbijt de auto ingestapt, vol getankt en begonnen aan m'n bijna 450 km lange tocht. Gepland eindpunt: Haast
Even wennen aan het veranderde weer. Buiten dat m'n zicht verstoord wordt door druk zwiepende ruitenwissers is het erg grijs... heel erg grijs en de wolken hangen zo laag dat je alleen het begin van de heuvels en bergen ziet. Jammer... Het eerste stuk is langs de kust. Fantastische golven waar m'n golfsurfende vriendjes alleen maar van kunnen dromen. Daarna een weer wat meer bergachtig stuk. Ipv rotsen met naaldbomen bestaat de omgeving hier uit tropisch regenwoud. Erg gaaf en vooral erg groen...
Nogmaals jammer van het weer, want doordat het zicht je bijna overal ontnomen werd vielen ook m'n geplande stops (letterlijk) in het water. Het heeft nameljik niet zoveel zin bij allerlei mooie uitzicht punten te gaan kijken als je toch tegen een grijze muur van wolken kijkt. Vooral jammer dat ik Mount Cook (de bekendste berg hier in de Nieuw Zeelandse Alpen. Hij is niet extreem hoog, maar blijkbaar erg moeilijk te bedwingen.
Wat ik van de omgeving heb gezien was wel erg indrukwekkend en ik kom hier zeker terug bij mooi weer.
Geen haast in Haast...
Rond 4 uur was ik in Haast. Het was nog rustiger dan ik had verwacht en ik dacht er even aan om door te rijden naar Wanaka. Dat is het kaatste plaatsje voor Queenstown. Maar het werd eindelijk droog en besloot hier te blijven om nog even een tochtje in de buiutenlucht te kunnen maken.
Ik ben naar jackson Bay gereden in de hoop zeehonden en Pinguins te zien. Die heb ik niet gezien, maar wel een heerlijke wandeling door een stuk regenwoud gemaakt om uiteindelijk bij het strand uit te komen. Een paar mooie fotos gemaakt en het deprimerende Jackson Bay gelaten voor wat het is. Zo'n beetje elk huis en trailer staat daar te koop en die verlaten sfeer voel je overal.
Morgen met hopelijk iets beter weer naar Wanaka en daarna door naar Queenstown. Het wordt een mooie tocht door de bergen en hoop op beter weer en dus beter zicht...
De foto's die normaal bij mijn berichten staan laten nog even op zich wachten. Internet is langzaam en soms instabiel hier. Maar zodra ik weer wat beter online ben komen ze absoluut. Heb namelijk mooie plaatjes voor jullie...

Zuider Eiland here I come...

Vrijdag ochtend 6 uur sta ik naast m'n bed. Snel douchen en dan m'n auto (en mezelf) inchecken voor de boot naar Picton. Deze bijna 3,5 uur durende tocht over de straat van Cook brengt me naar het Zuider eiland. Buiten dat het daar blijkbaar nog veel mooier en ruiger is dan het Noorder Eiland moet het uiteindelijk ook werk technisch daar gaan gebeuren. Na ongeveer 2 uur varen komen we het zuider eiland binnen en dan is het nog een super mooi stuk tussen de groene bergen voordat we in Picton zijn. Ik blijf maar foto's maken die ik uiteindelijk later bijna allemaal weg zal gooien... Waarom? Omdat het nog veel en veel mooier wordt... Maar daarover later meer. Eindelijk komt het signaal dat we naar de auto's kunnen en 20 min later rijd ik de boot af het eiland op wat de komende 5 maanden als het goed is m'n thuis zal zijn.

Met de vlam in de pijp....

Iedereen die ik heb gesproken over mijn route naar Queenstown was er unaniem over eens dat ik via de west kust moet gaan Het is wel wat om en een stuk ruiger en heftiger om te rijden, maar eigenlijk is de andere kant geen optie, want alleen via de west kust ervaar je Nieuw Zeeland zoals je het moet ervaren. Mooi, ruig, schitterend, ongerept, fantastisch... En oh ja. Je moet er minimaal een week voor uit trekken, maar da's eigenlijk te weinig want er is zoveel leuks en moois te doen. Heb inderdaad wat research gedaan en denk dat ik wel 3 weken lachend vol kan maken. Maar goed ik heb 2,5 dag. Vandaag moet ik minimaal tot Westpoort komen
Voor de mensen die de route via google maps willen bekijken: van Picton via Nelson naar Westport

In Picton besluit ik meteen de Queen Charlotte drive te nemen. Dat is een stuk langs de kust, door de bergen tot Havelock om daarna door naar Nelson te gaan. Wauw. Wat een mooie route! En meteen goed voor m'n rij skills. Gelukkig had ik even gecheckt hoe je met een auto met automatische versnellingsbak door de bergen moet rijden. Wel zo goed voor de auto, de vernellingsbak zelf en de remmen natuurlijk. Ben ondertussen een ervaren coureur door de bergen geworden. Heerlijk. Je rijdt dan zo gefocussed.

Maar goed, vooral het uitzicht was onovertroffen en na bijna 7 jaar eenzaam aan de top te hebben gestaan heeft Borneo z'n 1ste plaats af moeten staan aan het Zuider Eiland van Nieuw Zeeland als mooiste plekje op aarde. Zo fantastisch mooi. Heb wel wat foto's, maar als je er echt zelf midden in staat ervaar je het nog veel intenser!
Regelmatig gestopt en uiteindelijk kwam ik na 2,5 uur in Nelson terecht. Had toen zowaar een kwart van de tocht eropzitten en besefte dat ik wel iest meer op moest gaan schieten. Ik zou sowieso vanaf dan op een wat meer doorgaande weg rijden dus had er alle vertrouwen in. In Nelson vond ik gelukkig zo'n cassette bandje waar je je iPod op aan kan sluiten. Radio zenders hebben ze in de bergen niet en een beetje muziek onderweg is altijd fijn. Ook meteen eten en drinken ingeslagen aangezien ik hele stukken door onbewoond terrein ga rijden en mocht je dan stranden kan het wel even duren voordat er iemand langskomt. En natuurlijk ook zorgen dat je niet zonder volle tank de wildernis in gaat...

Bij Nelson zag ik voor het eerst het strand en een mooie blauwe baai waar ze aan het kite surfen waren. Dus da's een mooi lokkertje voor Lil ;) Daarna kwam er een stuk niet zo heel boeiende weg, maar daarna ging het helemaal los qua omgeving. Wat was het mooi. Heerlijk cruisend door de fantastische natuur. Het landschap wisselde in razend tempo van heveuls met schapen tot hoge bergen, velden met bloemen, rivieren... Wauw!

Uiteindelijk kwam ik in Westport aan waar ik super hartelijk ontvangen werd door de dame van het hostel. Ik had een kamer helemaal voor mij alleen en heb dus eindelijk een keer fantastisch geslapen.

Hip... Hot.... en helaas geen tijd....

Wellington. Wat een mooie stad. Tenminste. Wat ik er van gezien heb. Het ligt in een mooie baai en oude gebouwen worden afgewisseld door moderne hoogbouw. Denk dat ik een beetje in het zakencentrum zit. Want iedereen zag er erg gelikt uit en de terrasjes zaten vol met lui die alleen maar wijn en champagne dronken. Ik voelde me dus meteen thuis... ;) Ik zit in een erg groot hostel vlakbij de pier waar morgen m'n boot vertrekt. Auto staat aan de overkant van het hostel. Parkeren kost omgerekend nog geen 5 euro per dag. Kunnen ze in NL een voorbeeld aan nemen. Jammer genoeg he ik dus geen tijd de stad verder te ontdekken. Maar dat komt op de terugweg vast wel goed. Morgen naar het zuid eiland. Ben erg beieuwd wat me te wachten staat. Heb nog geen kiwi gesproken die er niet razend enthousiast over is.

Cruisin' New Zealand

Na een heerlijke douche en een nog fijner gesprek met Lil ben ik in de auto gestapt om mijn 375 km lange reis naar Wellington te beginnen. Ik kan maar 1 ding zeggen: WAUW!!!!!!! Wat is het ongelofelijk mooi hier. Heerlijke tocht gehad met een snel afwisselend landschap. Groene heuvels. Daarna een soort woestijn met in de verte besneeuwde bergen en vulkanen. Heerlijke uitgestrekte wegen. Maar ook haarspeld bochten en steile beklimmingen en afdaling zoals je die alleen in de Alpen hebt.

Heel veel schapen. Nog meer schapen (maar met de wetenschap dat ze het hier zo ruim en prima hebben begrijp ik nu helemaal waarom de lams haasjes in de 12 balcken zo lekker smaken) Leuke dorpjes. Aardige mensen. Heel, heel, heel veel ruimte!!! Oh ja. In NZ zijn ze erg streng op het controleren op snelheid. 3 keer heb ik een auto gezien die ongeduldig achter me zat, me inhaalde en ik hem daarna inhaalde omdat ie door de politie aan de kant gezet werd. Ik hoef gelukkig niet hard te rijden. Daar is het hier te mooi en bijzonder voor. En mijn auto is tot nu toe erg goed voor mij, dus kan ik ook maar beter goed voor hem zijn. We worden steeds meer vrienden. En da's een lekker gevoel om straks m'n bijzondere maar redelijk zware tocht door de bergen te beginnen.

These boots are (not) made for walking...

Donderdagochtend. Vanmiddag ga ik richting Wellington. Maar niet voordat ik m'n berg die ik gisteren niet beklommen heb, vandaag wel ga bedwingen. Gisteren hebben Rhys en een collega besloten om ook mee te gaan. De bedoeling was om rond 8 uur, half 9 te gaan aangezien ze om 11 moeten werken. Volgens de Lonely planet is de tocht naar boven 2 uur lpen als je het rustig aan doet. Volgens de jongens zou iets meer als een uur geen probleem zijn als je maar door loopt. Ipv om 11 uur moesten ze om 10 uur al werken, maar onze start tijd bleef het zelfde. Gelukkig kwamen ze me te laat ophalen, dus zat de druk er goed op. Bij de berg (of eigenlijk grote heuvel) aangekomen werd het duidelijk dat het tempo omhoog moest om de top op tijd te halen en weer op tijd terug te zijn. Dus ipv de berg op te wandelen werd het bijna rennen. Goed voorbereid als altijd begon ik de tocht op m'n versleten superstars met gladde zool. Ideaal als je over boomstronken, rotsblokken etc moet terwijl je een deadline hebt. Uiteindelijk een fantastische klim gemaakt. 50 min werd onze (record) tijd. Met de longen uit m'n lijf maar voldaan heerlijk van het uitzicht genoten. En terug naar bendeden gelopen En da's met gladde zolen lastiger dan omhoog....

Stressssss.....

Help!!! Ik moet me ineens gaan haasten! En dat past niet echt hier. Ik moet nl. een speciale medische (piloten) keuring hebben. Aangezien er niet zoveel plaatsen zijn war je die kan doen en dat ze nogal druk zijn lukte het niet om er eentje in Taupo of Rotorura te boeken. Ik had geen haast, maar mijn manager in Queenstown blijkbaar wel. Dus toen ik hem belde om te zeggen dat het hier niet gaat lukken, mailde hij me een uur later terug dat ik a.s. maandag om 11.00 uur in Queenstown gekeurd word. Maar da's eigenlijk een weekje te vroeg. Ik had wel het plan om zaterdag middag over te steken van Wellington (zuiden van het Noord Eiland), naar Picton (Noorden van het zuid Eiland) en dan in ongeveer een week tijd naar Queenstown te rijden. Ik ga nl. langs de west kust. En dat blijkt zo waanzinnig mooi te zijn dat je eigenlijk aan zelfs een week niet genoeg hebt om van al het moois te genieten. Maar goed niks van dat alles. Ik moet er zondag avond dus al zijn. Dus neem ik vrijdag ochtend om 7 uur de boot en heb dan 2,5 dag voor m'n rijs na beneden. Heb zo'n 1500 km voor de boeg. Dat valt op zich wel mee, maar het dwars door de bergen....

To the moon...

Sorry voor de wat late update, maar het is gewoon zo leuk hier dat ik ff te weinig tijd had om m'n blog te updaten.
Vandaag de hele dag in en om Taupo op pad geweest. Ben eerst even het dorp geweest. Dat ligt aan Lake Taupo. Een immens groot maar in het midden van NZ. Zo mooi daar. Aan de ene kant heuvels, aan de andere kant het meer met aan de overkant bergen en een vulkaan. Echt super. Had niet echt een plan, behalve dan dat ik een berg in de buurt wilde bewandelen, maar daarover later meer...

Terwijl ik aan het rondrijden was zag ik parachutes in de lucht. Da's niet raar, want volgens de Lonely planet is Taupo de "tandemskydiving capital of the world" Ik naar het vliegveld en daar zitten gewoon letterlijk 3 dropzones naast elkaar. Het kan dus wel ;)
Even gezocht waar ik Rhys kon vinden en nadat ie nog een sprong had gemaakt heeft ie vrij genomen om de omgeving aan mij te laten zien. Erg cool van hem! Ondertussen kwam Henk Post, een ex collega van mij uit Texel die naar NZ geëmigreerd is. Een leuke reünie dus, daar in Taupo. Nadat Rhys vrij was zijn we lekker rond gaan cruisen. Eerst naar een waterval. Supermooi, helblauw water wat met 270000 liter per seconde langs stroomde. Wat een geweld.

Taupo ligt in een vulkanisch gebied. En een aantal bronnen onder de grond worden dus ook verwarmd. Dat heeft voor een heel bijzonder gebied gezorgd net buiten de stad. Een soort maan krater landschap waar op allerlei plekken stoom uit de grond komt. Modder poelen die aan het borrelen zijn en een apparte, beetje zwavelachtige geur maken het feest compleet. Nu snap ik waar al die trollen uit Lord of the Rings vandaan komen. We hebben daar een rondwandeling gemaakt en vooral veel grappen over dat het wel weer tijd werd voor een vulkaan uitbarsting o.i.d. Daarna naar een informatie centrum over vulkanen gegaan en na wat filmpjes gezien te hebben moet zo'n uitbarsting nog maar even wachten....

Ondertussen was de middag voorbij, Naar huis gegaan, lekker biertjes op de veranda en in de tuin gedronken en naar stoere kiwi parachute verhalen geluisterd. Hahaha. Sowieso is de manier hoe zij praten erg grappig. Alles is yeah bro, fuck bro, cool bro.... En vooral... No worries bro.. Heerlijk die laid back mentaliteit.

's Avonds met Henk en zijn vrouw Sarah afgesproken. Terwijl we door een dronken ier lastig gevallen werden heerlijk bijgepraat over van alles en nog wat. Ik ga hem zeker nog vaker zien hier aangezien hij eind van de maand weer naar het Zuid Eiland verhuisd.

Bye bye Auckland, hello world!

Ja hoor! Eindelijk! Ik ben onderweg! Kon gisteren om 5 uur eindelijk m'n auto ophalen. Nadat ik getankt had op weg gegaan. Wel een beetje wantrouwend, want had zelf nog niet in de auto gereden en wist dus absoluut niet of ie een beetje ok zou zijn. En dat proefritje met die verkoper had ook maar 2 min geduurd. De angst sloeg een beetje toe toen ik al snel de temperatuurmeter omhoog zag vliegen. Maar goed dat lag achteraf gelukkig alleen aan het feit dat door de drukke middag spits ik niet vooruit te branden was en alles dus wat sneller warm werd. Na een uur was ik eindelijk de stad uit.

WAUW!!! Wat was het fantastisch om weer door de natuur te rijden. Het links rijden ging eigenlijk vanzelf en aan de soms wat schokkende versnellingsbak (het is een automaat) ben ik ondertussen ook al gewend. Die heeft soms een beetje moeite met terugschakelen bij lage toeren al ik ineens een heuvel op moet.

Na ongeveer 1,5 rijden nadat ik eenmaal uit de stad was begon het het pas echt. Het leek wel of er een knop omgezet werd en ik in een nieuwe wereld terecht was gekomen. Wat een fantastische natuur. Zo groen! Heuvels, valleien, schapen, koeien, paarden, herten, lammetjes.... Echt fantastisch! Had echt de neiging om elke 5 min te stoppen voor foto's. Maar wilde zoveel mogelijk kilometers met daglicht maken. De mooie plaatjes houden jullie dus nog te goed.

Moest dit toch met de wereld delen en heb onderweg m'n zus en natuurlijk Lil gebeld. Ondertussen begon het langzaam te schemeren wat voor prachtige uitzichten zorgde. En wat een ruimte overal. Het was lang geleden dat ik 20 min flink doorreed zonder een huis o.i.d. tegen te komen. Maar het bestaat blijkbaar (gelukkig) nog echt.

Nadat ik een lifter ergens afgezet had kwam ik rond 9 uur bij Rhys in Taupo aan. Voor de mensen die nog nooit van Rhys gehoorde hebben: Rhys is een maatje uit NZ die jarenlang zomers op Texel gewoond en gewerkt heeft. De laatste keer dat i hem gezien heb was in 2004. Alweer een poosje terug dus. Even m'n spullen gedropt en zijn huisgenoten gedag gezegd en toen samen met hem en wat andere lui de kroeg in gegaan.

M'n eerste NZ biertje smaakten prima en het was vooral erg leuk om met Rhys bij te praten en herinneringen op te halen. Wat ook erg leuk is om te zien hoe de backpacker industrie werkt hier. Op dinsdag komt de kiwibus in Taupo aan. Dit is een bus, speciaal voor backpackers die langs allerlei plekjes en activiteiten gaat. En Taupo staat bekend als de plek waar je een tandemsprong moet maken, dus de kroeg stond vol met lui die die dag gesprongen hadden maar dus ook 's avonds vermaakt moeten worden. Er stond een of andere maffe quiz op het programma en iedereen ging uit z'n dak. Ik voelde me wederom erg oud... want zo bijzonder vond ik het allemaal niet.

Wat wel bijzonder was, was het enthousiasme van een collega van Rhys die vertelde wat voor moois ik op mijn weg naar Queenstown en in queenstown zelf tegen ga komen. Blijkbaar is wat ik tot nu toe gezien heb nog niks... Hijzelf was 11 jaar geleden naar NZ te komen om een half jaar rond te trekken, maar vond het zo mooi hier dat ie er nog steeds is. Geen zorgen hoor mensen, ik kom wel gewoon terug. Heb daar een veel te goeie reden voor....

Rhys was zo gastvrij z'n kamer aan mij ter beschikking te stellen. En had hij meteen een geldig excuus om bij z'n vriendin te blijven slapen. Heerlijk om eindelijk weer in een normaal bed te slapen. Vanuit dit bed typ ik nu ook dit bericht. Zometeen op pad. Ben benieuwd wat voor moois de wereld vandaag voor me in petto heeft...

Weg!!!!

Tenminste. Daar ga ik nu wel van uit. Over 1,5 uur is m'n auto klaar. Verzekering geregeld en hij staat ook al op mijn naam. Dus als ie niet meteen uit elkaar stort ben ik straks eindelijk weg hier. Moet nog ff wennen aan de laid back mentaliteit. Maandag avond of dinsdag is duidelijk dinsdag en dinsdag is dan meteen dinsdag eind van de dag... Maar goed. M'n spullen staan klaar bij het hostel, uitgebreide route kaart in m'n tas en heel erg veel zin om hier weg te gaan. Alle ingredienten voor een nieuw avontuur zijn aanwezig.
Het plan is om meteen naar Taup door te gaan. Zo niet dan wordt het een plaatsje op de weg daar heen om te overnachten. En anders m'n auto, want die is iig groot genoeg...

Hoop het volgende berichtje eindelijk eens uit een andere stad dan Auckland te schrijven. Want het wordt er voor jullie zo niet boeiender op. Zit meer uur te skypen dan iets anders. Maarja, daar heb ik natuurlijk alle reden toe :)

Geen fiets deel 2.

Wat een feest! Ik heb een keer langer dan 2,5 uur geslapen! M'n nieuwe hostel bevalt prima. Al kan ik niet wachten hier zo snel mogelijk weg te gaan is het een prima plek om de tijd uit te zitten. Vanochtend weer vroeg op gestaan. Ik was toch op tijd wakker en kon dus even lekker lang met NL skypen. Terwijl dat ik dat aan het doen was begon het zoals voorspeld was te regenen. Toen het droog was de straat op gegaan. Wel met lange broek en trui dit keer, want de zomer is weer in lente veranderd. Onder weg m'n sushi box opgehaald en nog steeds overtuigd dat ik de dag op de fiets zou doorbrengen op weg naar het verhuur bedrijf gegaan. Toen begon het weer te regenen. Tijd voor een koffie break om het even aan te kijken. De regen werd iets minder dus ben ik de straat weer op gegaan. Dat was stilte voor de storm want vlak daarna begon het echt serieus te regenen (zie foto).

Toen het ergste voorbij was ben ik toch maar terug naar het hostel gegaan. Heb besloten de rest van de dag aan wat werk te besteden wat ik nog uit Nederland had meegenomen (wat grafische dingetjes) Ondertussen is het uiteraard droog, maar volgens de voorspellingen is dat van tijdelijke aard. Zit met smacht op m'n telefoontje van m'n auto te wachten. Ik ben klaar met Auckland en Aukland vast ook wel met mij, Tijd om weg te gaan hier. Dat moet wel voor 6 uur vanavond gebeuren, want anders stel ik het sowieso uit tot morgen. Heb geen zin om meteen in het donker en in de regen op pad te gaan aangezien het alweer 5 jaar gelden is dat ik aan de linkerkant van de weg reed.

Geen fiets...

Na weer een fantastische nacht van pak 'm beet 2 x 2 uur slaap redelijk vroeg uitgecheckt. Als een pakezel met m'n backpack op m'n rug, gearbag met springspullen op m'n buik, rugzak over m'n schouder, camerahelm in m'n ene hand en troley met cameraspullen en electronica in m'n andere hand op weg naar m'n nieuwe hostel. Deze kwam ik gisteren tegen en zit vlak bij m'n nieuwe internet hangout.. Aangezien het zonder spullen zo'n 20 a 25 min berg op lopen is toch maar de bus gepakt. Voor het monsterlijke bedrag van 50 $ cent (ongeveer 22 euro cent) werd ik vlakbij m'n nieuwe hostel afgezet. Dit hostel ligt wat meer buiten het backpacker centrum en hoop hier eindelijk eens een keer goed te slapen. Tis allemaal gezellig, maar sirenes, schreeuwende en zingende lui tot een uur of 4-5 's nachts heb ik wel gehad. Ben ook geen 30 meer... :P


Nadat ik ingecheckt heb ben ik eerst eens lekker op een terrasje koffie gaan drinken. Kan ondertussen wel zeggen dat ze het koffie technisch wel snappen hier aan de andere kant van de wereld. Nog nooit in een land geweest waar ze echt oveal lekker koffie hebben. Op elke hoek van de straat zit wel een koffie barretje, terrasje o.i.d. Uiteraard domineert Starbucks (ja Loek, je moet echt hierheen komen) Maar de rest is ook prima. En om om 8 uur 's ochtends in je korte broek op een terras te zitten is natuurlijk sowieso niet verkeerd.

Daarna een heerlijke lange skype sessie met Lil gehad. Dat maakt de mens blij. Toen op weg naar een grote outdoor/sport winkel. Ik had vannacht toen ik niet kon slapen nl. besloten dat ik vandaag op een fiets rond zou gaan cruisen. Ik blijf natuurlijk een echte Nederlander en aangezien ik op Texel nooit fiets vond ik het een fantastisch idee. Helaas... de gouden gids had beloofd dat ik een fiets kon huren. Volgens een nog geen 18 jaar oud jongetje in de winkel verhuurden ze al zeker minstens 18 jaar geen fietsen meer. Heel apart...

Om m'n verdriet weg te eten ga ik weer voor de gebruikelijke sushi lunch. Sinds ik hier ben is dat een vast onderdeel van de dag geworden. Net als in Australië kun je hier overal sushi krijgen. Heerlijk!

Maar ik laat me natuurlijk niet voor 1 gat vangen en dus te voet naar de ander kant van de stad om toch een fiets te bemachtigen. Een heerlijke wandeling en zoals altijd laat ik het toeval z'n werk doen en i.p.v. bij de fietsenboer kom ik in de haven uit. Hoe mooi daar! Zeilboten, jachten, super leuke en hippe restaurantjes, nog meer terrasjes en nog meer terrasjes. Heerlijk. Het lijkt wel vakantie... Na een tijdje rondgelopen te hebben kom ik via een zijstraatje bij een door Red Bull georganiseerd straat voetbal wedstrijdje. De gebruikelijke DJ-hummer, Redbull mini e.d. waren natuurlijk van de partij. Gelukkig was ik in mijn Go Fast! outfit dus was er prima op m'n plek... Maar goed, nog steeds geen fiets...

Ik weer verder. Ondertussen is het al 3 uur geweest, en kom langs de fietsenboer die gelukkig dicht is op zondag. Dus voor vandaag laat ik het fietsplan wat het is en zit met weer een voortreffelijke koffie dit bericht te typen. Heerlijk in het zonnetje, lekker muziekje op de achtergrond, beetje mensen kijken, lekker genieten. Want hoewel ik echt heel graag uit Auckland weg wil weet ik dat ik hier nog minimaal 1 volle dag zit, dus kan er maar net zo goed het beste van maken.

Dus beste mensen... Morgen een nieuwe kans om een fiets te scoren. Ik wil bij goed weer naar Mission Bay. Daar blijkt een super chill strand/park te zijn. Dan wachten op het telefoontje dat m'n auto klaar is en dan eindelijk onderweg...