5.45 uur.
De wekker gaat, maar dat is absoluut niet nodig want ik lig al de nodige tijd klaar wakker in bed met zenuwachtige kriebels in mijn buik.
6.30 uur.
Ik ontmoet mijn 2 collegas bij het verzamelpunt. Het is nog pik donker. Miljoenen sterren boven ons hoofd maken de lucht onberschrijfelijk mooi. Het is nog te donker om aan onze tocht te beginnen.
06.45 uur.
We beginnen met lopen. Het eerste stuk is redelijk vlak en kunnen we dus in het donker doen. Doordat het nog donker is zien we niet alle begroeiing op tijd en al snel heb ik een doorn in mijn neus zodat het eerste bloed al vloeit.
Ondertussen wordt het langzaam licht. De zon is weliswaar nog achter de bergen, maar de hemel begint al te kleuren. We kunnen aan het steile stuk beginnen. Al snel wordt me duidelijk dat dit een andere wandeltocht is dan normaal. Uiteraard is er geen vaste route en we improviseren ons een weg naar boven. Varens, bosjes, speargrass (vlijmscherp soort van hard gras), rotsen.. wekomen van alles tegen. Ons doorzettings vermogen wordt op de proef gesteld als het blijkt dat we een stuk verkeerd zijn gegaan en nu door extra taaie begroeiing en extra steile hellingen omhoog moeten. Als snel zitten we onder de krassen van allerlei stekels. Dit is echt outdoor!
Van tijd tot tijd nemen we pauze voor wat water en overleg. Het is de vraag of de sprong door kan gaan aangezien het redelijk waait. En wind wil je niet als je vlak langs een rotswand naar beneden springt en je parachute opent.
We besluiten door te gaan en banen ons verder een weg naar boven. We moeten een rivier oversteken en de glibberige keien zorgen ervoor dat ik met 1 voet in het water beland. Gelukkig zijn m'n schoenen waterdicht en kan ik met droge voeten verder.
Ondertussen wordt het echt steil en van tijd tot tijd moeten we ons zelfs optrekken aan takken en rotsen om omhoog te kunnen.
10.00 uur
Eindelijk! We zijn op het afspringpunt aangekomen. Wauw. Wat mooi! Wat een fantastische beloning na ruim 3 uur hard core klimmen en klauteren. Precies op dat moment komt de zon boven de berg uit. Magisch! En gelukkig blijkt er op ons afspringpunt nauwelijks wind te staan dus de sprong kan door gaan.
Ondanks dat het 7 jaar geleden is sinds ik voor het laatst een basejump gemaakt hebt valt de spanning erg mee. Ik ben voornamelijk opgewonden en wil zo snel mogelijk springen. Mijn droom staat op het punt uit te komen.
Na een korte rust pauze, materiaal check en elkaar de hand geschud te hebben is het zover...
Ik neem een aanloop en spring de diepte in. Ik zie de rots wand achter me versnellen en voel en hoor de wind steeds sneller. Als het ik het richeltje waar ik voorbij moet zijn voordat ik kan openen langs zie komen open ik mijn parachute. Compleet uit m'n bol zweef ik rustig tussen de bergen naar beneden. Wat een fantatsische sprong. Na de landing wacht ik op m'n collegas en feliciteren we elkaar.
Eve later op de dropzone worden we door de andere collegas ook gefeliciteerd. En dan dan roept de plicht en ga ik omhoog met een tandem alsof er niks gebeurd is.
Gelukkig wordt het slecht weer aangezien ik lichamelijk gesloopt ben. We spreken in het dorp af voor een wel verdiend biertje na deze fabtastische dag.
Met een beetje geluk kan ik hier voordat ik vertrek ook nog van een brug springen zodat ik alle 4 verschillende object soorten heb gehad. Ik houd jullie op de hoogte...


















