Groundlaunchen deel 2

JAAAA! Het is eindelijk gebeurd. Ik heb een heerlijke dag groundlaunchen achter de rug. Voor de mensen die daar nog nooit van gehoord hebben (en dat neem ik jullie echt niet kwalijk) even een korte uitleg. Met groundlaunchen vlieg je aan een parachute een berghelling af. Je laat je parachute op en neemt een aanloop en daardoor gaat de parachute vliegen. Dan vlieg je dus met je parchute vlak boven de grond (helling) en uiteindelijk zoek je een plekje om te landen..

EN DAT IS GAAF!!! Afgelopen zaterdag leek het de hele dag slecht weer te worden. We kregen een weatherhold. Aangezien alleen de lage wolken het probleem waren was het een prima dag om buiten te zijn. Gewapend met een aantal parachutes zijn we naar de Remarkables gegaan. Dat is een berg gebied vlakbij de dropzone. Na een korte uitleg van een van de meer ervaren groundlaunch piloten was het mijn beurt. Parachute de lucht in, rennen en dan vliegen. Best spannend de eerste paar keer aangezien de berghelling natuurlijk vol met stenen, kuilen en andere belssure gevoelige dingen ligt. Als de parachute eenmaal vliegt voelt het meteen heel vertrouwd. Even uitzoeken hoe ver je precies komt en kijken hoe het met de wind en eventuele turbulentie zit.

De eerste 3 launches gingen fantastisch. Na een spectaculaire 2de start en 3de afdaling met een andere parachute begon het te regenen. Tijd voor de lunch dus. Die was nog maar half op toen de zon keihard begon te schijnen. De dropzone infolijn gebeld of er gewerkt moest worden, maar het was al gecancelled voor de rest van de dag. Terug de berg op dus. De 4de afdaling ging wat minder. Had niet genoeg hoogte en moest na een derde van de vlucht op de helling landen. Het lukte niet om daar de chute opnieuw de lucht in te krijgen dus werd het een hele klauterpartij naar boven. Het wordt u toch echt tijd voor goede bergschoenen..

Dat het weer in de bergen veranderlijk is wist ik al. Maar zo bizar veranderlijk als zaterdag heb ik nog nooit mee gemaakt. Harde wind, zacht wind, veranderende windrichtingen... we hebben alles gehad. Toen de windrichting veranderde hebben we een andere afdaling gedaan. Die was echt spannend. Rennen, hopen dat je ging vliegen en geen idee waar je uit zou komen. De eerste start ging moeizaam. Te weinig lift, blijven rennen, enkel verzwikt, door rennen, maar toch niet de lucht in....

Weer omhoog geklauterd, met iets meer wind wel de lucht in en na een heerlijke vlucht waarbij ik ook nog een rivier moest oversteken een prima landingsplek gevonden.

De wind draaide weer en uiteindelijk nog 4 heerlijke afdalingen gemaakt. Zou 's avinds eienlijk een feestje hebben, maar na 12 uur lang in de bergen hebben gezeten en genoeg gerend en geklauterd te hebben ging het lichtje uit en ben gewoon heerlijk gaan slapen. Feestjes komen vanzelf wel weer. En hopelijk nog veel meer groundlaunchafdalingen!!!!

1611...

1611... dat is het aantal sprongen dat ik in 2008 gemaakt heb volgens mijn Neptune hoogtemeter/logboek. Zal allicht een paar sprongen meer of minder zijn, maar veel zal het niet schelen. Echt bizar, al zeg ik het zelf. Een kleine 30 sprongen in de Dominicaanse Republiek tijdens de laatste ESA boogie. Veel, heel veel sprongen boven het fantastische Texel (ja Texel en al mijn fijne mensen daar... Ik mis jullie) en bijna 200 sprongen de laatste maand van het jaar boven Queenstown. Nou is in mijn ogen de kwaliteit vele malen belangrijker dan de kwantiteit en ik ben dan ook een erg gelukkig mens aangezien ik van bijna alle sprongen enorm heb genoten. Of het nou de toffe passagier was, een leuk 1-2tje met een van m'n fijne collegas of de nieuwe energie die ik hier op doe... Ik heb enorm genoten en ik geniet er nog steeds volop van. En als 2009 net zo'n jaar wordt als 2008 dan mag ik keihard in mijn handen klappen!

Ik geniet!!!!

Het nieuwe jaar is heerlijk druk begonnen. De eerste dagen van 2009 hadden we gem. zo'n 170-190 tandems per dag. Lekker doorspringen dus. Daarna begon helaas het weer ons wat parten te spelen. Met name de wind. Als die hier uit het westen komt wordt het echt mega turbulent omdat de wind tegen de bergen botst en dan terug komt. Zo turbulent dat we daardoor regelmatig moeten stoppen omdat het dan echt gevaarlijk wordt vanewegen inklappende parachutes enzo. Koppie erbij houden dus. Maar goed op Texel is het ook van tijd tot tijd redelijk hardcore, dus ben wel wat gewend. Ze stoppen hier iig eerder dan dat ik zou doen, dus wat dat betreft zit het wel goed.

Van tijd tot tijd is het echt zomer met temperaturen van 25-27 graden. Met de ijsberichten uit NL in gedachte is dat dus dubbel genieten. Op momenten dat ik vrij ben en het weer staat het toe dan ben ik regelmatig op pad. Zoals een tochtje langs het meer naar een dorp in de buurt. Weer enorme mooie landschappen en vergezichten. Blijf me verbazen hoe van het ene moment op het andere de omgeving totaal verschillend kan zijn. Ook blijft het bizar dat hier duizenden vierkantekilometers land zijn waar nog nooit iemand geweest is. Als ik boven Texel vlieg en half Nederland zie weet ik dat elke vierkante meter wel eens bezocht is door iemand, maar hier is het precies andersom. Her en der bewoonde of bewerkte geboeden en voor de rest alleen maar land waar nog niemand is geweest en waarschijnlijk ook nooit iemand zal komen. Zo fantastisch!

Van tijd tot tijd ben ik ook in Queenstown zelf te vinden. Daar is het nu top druk. Het bruist van de energie en mensen. Leuk is dan om naar plekjes genomen te worden die net buiten de drukte vallen. Restaurantjes in kleine steegjes enz. Dat is toch beter dan de toeristen spots in de hoofdstraat. Voor de rest weinig spectaclairs te melden. Ik heb het gewoon enorm naar m'n zin. Geniet van m'n werk. Geniet van het leven hier. Geniet van mijn fantastisch contact met Lilian. Samengevat: IK GENIET!!!!!!!!

Happy New year!!!

Hallo allemaal! Voor jullie allemaal een heel gelukkig 2009 gewenst. Laten we met z'n allen ons best doen om er een fantastisch jaar van te maken!!!

Mijn feestje was heel erg leuk en relaxed. Met een mannetje of 10 bij een collega in z'n fantastisch mooie huis in de bergen. Super locatie, super chill. We zijn de avnd prima doorgekomen met spelletjes spelen, zingen en chillen. Geen groot wild feest, maar een prima avond met fijne mensen.

Uiteindelijk niet meer het dorp ingegaan aangezien we de volgende dag eigenlijk moesten werken.

Dat hoefde achteraf niet aangezien het te hard waaide. Jammer genoeg niet aangezien ik wel wat afleiding kon gebruiken. Had hetzelfde gevoel als met kerst. Niet echt in de stemming en met de wetenschap dat dat in NL veel meer was miste ik m'n lieve vriendjes in Nederland. En ik miste Lilian zo verschrikkelijk erg...

Maar goed. Mezelf eens schop onder m'n kont gegeven en 's middags op pad gegaan.
Het was fantastich lekker weer en besloot naar Wanaka te gaan. Een leuk dorpje waar ik op de heenreis ookal was geweest. Onderweg 2 lifters meegenemen en na een uur rijden en een schitterende toch door de bergen kwam ik in Wanaka aan.

Ik had daar met Vivian (vriendin en ex-collega van Texel) afgesproken. Die woont al 3 jaar daar en staat op het punt naar de andere kant van het eiland te gaan om Henk met z'n nieuwe dropzone in kaikora te helpen.

We zjn de dag prima doorgekomen met een heerlijke wandeling langs de rivier. Lekker gechilled en haar oppashuis in de middle of nowhere gezien (kreeg een enorm into the wild gevoel). Al met al een heerlijke middag. 's avond's dezelfde fantastische tocht door de bergen terug gemaakt, een heerlijk skype gesprek met Lil gehad en uiteindelijk toch heerlijk voldaan in slaap gevallen...

Scarface..... gelukkig niet...

Auw, stom, sukkel, auw, heet... Dat was zo'n beetje het enig wat zaterdag door m'n hoofd schoot.

Mn auto werd al een tijdje te warm en hoewel ik keer op keer het reservoir van de koelvloeistof gecheckt had (en die zat steeds vol) kon i het probleem niet vinden. Dus dan moet het toch de radiator zijn... Maar goed ik weet hoe gevaarlijk dat is om met een warme motor dat te checken. M'n auto dus even laten staan en na een tijdje dacht (ongeduldige) ik... kleinstukje de radiator dop losdraaien om de druk eraf te krijgen en dan pas helemaal losdraaien...

Maar er stond zo mega veel druk achter dat met het kleine stukje opedraaien de hele dop eraf schoot en ik dus een straal kokend water in m'n gezicht kreeg. AUW!!!! En wat STOM van mij!!!

Gelukkig gebeurde dat op het parkeerplaats van het zwembad. Ben dus naar binenn gerend en het water in gedoken en maar gaan zwemmen om te koelen.... Na bijna 1,5 uur gezwommen te hebben ben ik met een gloeiend gezicht naar huis gegaan om daar verder te koelen. Natte handoeken in de koelkast en maar blijven koelen.

Gelukkig werd het gloeiende gevel snel minder en na ruim 4,5 koelen werd het allemaal wat dragelijker. Gelukkig hoefde ik die dag niet te werken en kon heerlijk binnen blijven om m'n gezicht te verzorgen. Lang leve de aloe vera smeersels die de boel heerlijk verzachtten.

De volgende ochtend zag me gezicht er natuurlijk niet echt fraai uit, maar gelukkig had ik er verder geen last van en kon gewoon gaan werken. M'n collega's schrokken erg maar toen ik ze gerust stelde dat ik er geen last van had konden ze grappen gaan maken (en terecht) Bijnamen als scarface, burnt face man (www.burntfaceman.com), freddy krueger enz. vlogen in het rond. Uiteraard deed ik zelf even hard mee en mijn gevoel voor humor werd dan ook erg gewaardeerd.

Na 3 dagen begon het verbrandde vel los te laten en ondertussen heb een heerlijk nieuw babyzacht huidje. Nog wel even oppassen met zon en goed insmeren, maar verder alles onder controle.

Ik heb gewoon heel veel geluk gehad, een wijze les (die ik al wist) geleerd...

Druktes...

Aangezien Nieuw Zeelanders nu zomervakantie hebben en de kersttijd ook een nieuwe start is voor het backpack seizoen is het erg druk. Het hele dorp zit afgeladen vol en ook qua boekingen loopt het storm. Na een dag van 170 tandems kregen we er een van 186. Helaas was het de laatste dag van het jaar slecht weer en hebben we 190 boekingen naar huis moeten sturen...

Op drukke dagen ziet mijn werkdag er uit als op de iets rustige dagen. Alleen ze duren gewoon wat langer. Je kan lekker doorspringen (maak dan zo'n 13-15 sprongen per dag) en het is een constante aan en afvoer van klanten. 12 uur op een dag werken is geen uitzondering dan. Maar aangezien voor mij het tempo lager ligt dan dat ik op Texel gewend ben is dat appeltje-eitje voor mij. Dus heelijk relaxed kom ik m'n dag door. Ga nog steeds fluitend naar m'n werk en geniet van elk moment.

Kerst

Zo, eindelijk weer eens een update. Zal het in verschillende delen doen aangezien er afgelopen week genoeg gebeurd is.

Laat ik maar bij kerstavond beginnen. Had verschillende optied om kerstavond door te brengen. Uiteindelijk voor de rustige versie gekozen (als begin).
Had een kerst diner bij Volker, Mira en Eva. Volker en Mira zijn 2 collega tandemmasters. Volker is Duits, Mira en Eva Tjechisch. We kregen dan ook een Tjechisch kerst diner. Dus geen wild of kalkoen, maar gebakken vis en aardappel salade. Was erg lekker en erg gezellig. Na het kerstdiner zijn we naar een feestje van de paragliders gegaan. Er wordt hier fling geparapente dus waren er een hoop mensen uit allerlei verschillende landen. Erg gezellig. Het feestje was wel redelijk op tijd afgelopen omdat zij de volgende dag (in tegenstelling tot ons) moesten werken.

Dus redelijk op tijd naar huis en 1ste kerstdag dus heerlijk fit wakker geworden.
Overdag niet zoveel bijzonders gedaan en eind van de middag naar het kerstfeest met collega's gegaan. Erg gezellig, maar kon toch niet helemaal genieten omdat ik het thuisfront en met name Lilian vreselijk miste. Aangezien ik hier niet echt het kerstgevoel had, maar wist dat het thuis wel gevierd werd miste ik dat toch wel meer dan ik gedacht en gehoopt had.

Redelijk op tijd naar huis gegaan omdat ik nog even kon skypen toen. Achteraf maar goed ook aangezien het feestje aardig uit de hand liep ( 1 collega geblesseerd naar het ziekenhuis) en 2de kerstdag gewoon om 8 uur werken moest. Een aantal collega's hadden het dus erg zwaar maar ik heb kunnen geniet van een heerlijke werk-kerstdag.